هياهوي بسيار براي هيچ !!

فارغ از برگزاري جايزه ادبي دريا و برگزيده گان آن و هيات داوران و هركه و هركه ... رفتار متناقض بعضي از دوستان من را به فكر واداشت ....

اينكه برخي هنوز نتوانسته اند دلايل برگزاري اين سيستم ها را درك كنند ..

و نكته جالب تر آنكه دوستان حركات و بازخوردهاي عجيبي در وبلاگ هاي خودشان نشان داده اند ...

از هزل و هجو كه آنهم قسمتي از ادبيات ِ در حال نابود شدن ِ كشورماست تا پديده هاي هميشه گي مانند فحش و توهين و افترا ...كه نشاندهنده شخصيت شيزوفرنيك نويسنده هاي آنهاست ...

از نكات جالب برخوردي بود كه با بعضي افراد با سابقه در شعر ايران شده بود ... البته اين طور برخورد ها براي دوستان جوان ما نشاندهنده ي سليقه ي شعري آنهاست و بايد فعلن اين حركات كه نشاندهنده هولوگانيسم ادبي تازه رواج يافته در فضاي مجازي دانست ، دوستان ما هنوز تفاوت هاي زيادي را درك نكردنند و اين تاتي تاتي كردن آنها ! نيز درخور توجه بزرگتر هاست ...

بهرحال يك كودك بايد فضايي براي ابراز وجود و عقيده داشته باشد و البته با توجه به سن آنها و پديده هاي رواني ِشايع اين دوره ، از آنان بعيد نيست .

اين در حالي بود كه پديده هاي اينچيني بدست يك عده لمپن مانند هميشه محكوم به شكست هست و بيشتر ضربه را خود كودك مي خورد !

در پايان اين نكته را به دوستان ِ كودك انگار خودم ياد آور مي شوم هرگاه متن توانست خود را دربين مخاطب خاص به ماورا ء برساند موفق خواهد بود و نيازي به پشتيباني اين دوستان نيست ... تقدس متن تقدسي فراتر از انسانهاي روزمره است كه تمام هستي شان در روزمره گي(everyday life ) رها كردنند ...