آدم های تبعیدی
      که در تیتر درشت روز- نامه
       گم می شوند
        ریزش کلمات
                بر
                    صفحات تن من
        قطاری از درونم
          به آسمان نرده می کشد
          و مسافرانی کور
                در روزمره گی یک حادثه
          ذهنم ، زنگ می خورد
           و عشق شلیک می شود
             اندیشه هایی لبریز
           از بوی غمناک لجن
                  حادثه
                   پایانی خوش
                   در ستون آخر من 
                                            - عشق به آسودگی
                                                                  شلیک شد -